Size Bir Sır Vereyim

Benim hayallerim benzemez sizinkine... Baktığım şeyleri sizin gibi görememem ben... Mesela bir denizin ortasında küçük bir karartı gördüğümde, siz onu bir tekne, derinlik karartısı, bir tahta parçası vs.ler diye düşünürken ben yanlız başına oturup aşağıdaki balıklarla konuşan bir martı hayal ederim... Daha fazla şeylerde hayalimdir benim... Bir sis karanlığı çökü verdiğinde hayatın gündüz zamanına gizemli perilerin gökten yere inişlerini düşünür, hangi bilmem kimin hayatına renk vereceğini düşlerim. Bir gölün kenarında kalmış bir adet çiçeğin oranın hükümdarı olduğunu hayal eder sonra da tüm gölün sırf onun için orada bulunduğunu... Söyledim ya benim hayallerim benzemez sizinkine... Benim şaşkınlıklarımda benzemez size... Bir arının çiçekleri evrimleştirip renklere donatması kadar ayın gece karanlığında yarattığı renk cümbüşleri de şaşırtır beni... Bir insanın gözlerine baktığımda tüm duygularının ışık hızı misali akı vermesi hayret ettirir gözlerin akındaki titreşimleri... Meraklarımda benzemez sizinkine, gökyüzüne bakıp bugün havalar nasıl tahminleri yürütürken, upuzun bir söğüt acının gökyüzüyle fısıltaşmalarını merak ederim, neler konuşuyorlardır kimbilir diye... Mesela, denizdeki çakıltaşlarıyla mercanların akrabalık oran dizimleriyle, ormandaki ağaçların yerlerde bitivermiş yabani otlarla laf dalaşlarını düşünürüm. Soru vermek gelir bazen bir Sümüklüböcek’le Kaplumbağ’nın o uzun yol katetmelerinde nasıl sabırlı kaldıkları kadar yol sırasında hiç arkadaş edinebiliyorlar mı diye... Dedim ya benim korkularımda farklıdır sizden, çok konuştuğum kadar konuştuklarımın çoğunu anlarlarmı beni acaba gibi korkularım vardır. Düşünmek kadar yürümekten de korkarım mesela... Neme lazım, düşünmek en tehlikeli silah olduğu gibi, yürümekte geri dönüşümsüz olduğundan korku yaratır kalbimde... Mecazi şeyler bunlar tabii ki... Basit şeylerde vardır benim korkularımda, ölümden de korkarım ama yaşamakta korkutur beni, alın size bir tezatlık daha... Eee... Benim gibi birinden başka ne beklenir ki daha...