Bir Şiir Daha Biter İçimde

su çöldür camdaki yağmura ağlarken bir avuç gökyüzü melon şapkada cücedir sevda uluorta sokulan avazdır kal diyemediğimdir azdır güz kokusudur bardaktan boşalası çiçek ölüsüdür ıslık çalamayan içimdir herkesin uyuduğu saatlerde alıp veremediğimdir sığıntı gecemdir gözleri menekşemdir ıslağıdır aralık düşlerimin son keşkemdir beceremediğim yalnızlıktır pergole gölgemde bilinen hikayelerime kadehlenir katığı hüzün dokunur omzuma nafilem el vermez elimden gelmeyene gitmeyi bilmez örüklü saçların dekoltesi utanır mum dibime ahestesi aldırmaz ara renklerim utanır kırık mızrabın sesi bir şiir daha biter içimde sözü haramdır yasaklanır aşk eskisi