Mavilikte Bir Nefes

Boğulmak nedir bilir misin emeğim? Bo-ğul-mak!!! Dinle şimdi beni!! Dünyanın en güzel sözleriyle seslenebilirsin insanoğluna! En güzel kelimelerle en güzel aşk şiirlerini mırıldanabilir, En kafiyeli mısralarla ağlayabilirsin bir omuza! Ama yetmez! Yetmez! Çünkü bilirsin ki kelimeler tükenir, Şiirler yer değiştirir Kafiye yeri gelir uymaz mısralara! Boğulmamak için gözlerini kapatırsın! Korkundan görmek istemezsin boğulacağın denizi ve sen görmemek için Kapatırsın tüm kuvvetinle göz kapaklarını! Boğulduğun denizi görmemek için kaçarsın tüm kuvvetinle Ama bilirsin ki deniz seni eninde sonunda boğacak!!! Halbuki boğulmamanın yolu vardır denizde! Denizin hışmından kaçamazsın! Balıklarla dost olmalısın.. Balıkların sesine kulak vermelisin.. Balıklar gibi nefes almalısın.. Suyun dibinde dalgalarla dost, Mavilikle sırdaş olmalısın. İşte o zaman boğulmazsın seni boğacak olan denizde! Ama gözlerini kapar ve beklersen; senin sonun deniz'in karanlığı, Denizin karanlığı da senin bedenin olacak!!! Ve unutma; Dünyanın en güzel sözlerini getirebildiği gibi Denizin coşkusu, Seslenmesini bilemezsen maviliğin karanlığını da getirebilir sana. Ama ben istemiyorum denizin getirdiği şiirleri, mısraları, cümleleri.. Ben istemiyorum sana en güzel cümlelerle seslenmeyi.. Yeni doğan bir balığın, Suyun maviliğinde aldığı nefes gibi Soluyabilirsem seni şu hayatta; Okyanus'un ortasında can simitsiz kalsam umurumda olmaz İnan!!!