Ben Gece ve Ay Seline İtiraf

salınarak gelen bir bakıştı gözlerimden sonsuzluğa açılan kapının adı bir bakabilseydin gökyüzü açılır deniz üstü çiçekler ve gece seni duygularımla karşılardı ıslanırdın... sarılırdın... sıkı sıkı... bu yer ki ay kızı ne bir haritası var ne de bir coğrafyası bu kaypak hayata dair yoktu anısı... yoktu şarkısı... ve hiç yoktu zamanı... sonsuzluktan da öteydi burası sevdanın kolları... aşkın kucağı... bir bakıştan yol alınır... gidilir... ve yaşanılırdı... üstelik yerimiz hazırdı ay kızı sevgimi o kadar büyüttün ki içimde seni uç noktalarımla boğmak zorunda kaldım özür dilerim... oysa yıllar önce düşmüştü aşk aklıma fikrime yüreğime ve öylece küsüp gitmişti dilime sesime ömrüme en sonunda huzur bulduğum ocakta da buldunuz ya sessizce ama ay kızı gidişiniz erken oldu yine bana acısı kaldı... derdi kaldı... ertesi günlerime... şimdi o bakışlardan geriye kalan tek şeyi yani hayalini her zamanki gibi anımsamak mı oldu hayat ve anımsanan yaralar kocaman bir yalan mı oldu da herşeyler renksiz kokusuz bir tat yaşarken kaçmak kaçarken kovalamak yoksa hoşuna mı gidiyordu ko-va-lan-mak peki kovana sığdırabilir misin beni düşürürken üzerime şavkı selini ağrıma gidiyor ay kızı o kapının önünde beklerken seni ah bir ağlamayı becerebilsem gözyaşlarım kusacaktı seni artık gitme demeyeceğim sana kalmanı da istemeyeceğim bu gönül her akşam salınarak gelen bir bakışına aşık olduysa suç benim mi hem âşık adam sevdiğinden ne bekler ki sıkı sıkı sarılmaktan başka ve... içimde kal demenin sâadeti gidişiniz erken olsa da ay kızı dönüşünüz geç olmasın emi salınarak giden bir bakıştı gözlerimden sonsuzluğa dökülen sözün adı seni seviyorum ay kızı