Aşk Ormanı

Kum rengi gözlerle bakar insan, Eğer aldatmış ama pişmansa, Ve saatlere gömülür gözleri Çöl fırtınasında kaybettiği eleri arayanlar gibi. Gür bir ormandır sevmek, Ve bir kibrit kadar ucuzdur vazgeçmek. Terk edilişte, kurak, kapkara bir mazidir. İs'i ciğerlerine çekerek, ölüme sürüklenmek. Yaşamsa maceradır, Keskin uçurumlardan salıvermek kendini, Ve dirilip dirilip, tekrar denemek. Her defasında sonuncusunu düşünerek. O değerli anlardan biridir seni hayal etmek, Ve kalem gözlerinle, düşler çizmek. Uzanamadığım geçmişe hükmetmek ise, Acımasız bir çalıdır, her gün yüreğime, Yaban, tek, naçar ve nefretle tohumlar eken.