Giderken

Hayatta bir çift yeşil göz tanıdım sadece, Yeni uyandığım bir kış gününde sakin bir göl kenarını anımsatan Şefkatin, yapraklara düşen çiğler gibi ışıl ışıl ve buğuluydu gözlerinde… öyle bir sarılmaktı ki yaşadığım, hayata bedel denir ya, bir vapurun limana bağlandığı halat misali.. bir gece bir melek öptü dudaklarımdan sanki yüzyıllık uykumdan uyandıran beni sıcacık ısıtan, alıp kimsenin olmadığı adalara yüreğimi taşıyan dudak denemezdi beni öpene, olsa olsa bir bulutun dudaklarıma usulca düşmesiydi beni alıp göklere yükseltmesiydi. Uzandı ellerim bir çift martıya Maviliklere götürdü beni, Kanatlarında bir ömrü geçirebileceğimi söylediler Gün geceye dönerken Daima güneşe, batmayan güneşe doğru uçtum o kanatlarda… Şimdi üşüyorum ya Sen giderken Korkuyorum melek yüzlüm Vapurum limandan demir almak üzere Halatlarım kopuyor Sanki gölümün suları, yapraklarımın çiğleri kuruyor sanki bulutlarım çekiliyor gece dudaklarımdan korkuyorum ıssız Ada'm sanki martılarım bana sırt çeviriyor sevene yalnız hayal yetmiyor martıları özler seven vapurunu bekler meleğini ister bu dudaklar ve arar gözler gölün yeşilini,çiğin buğusunu şimdi sen gidiyorsun ya bu yüzden hırçınlığım martılarım kalbimden uçuyor sanki uzaklara beni anla ne olur sevdiğim vapurumu,martılarımı,gölümü,meleğimi,bulutlarımı çabuk geri getir bana…