Acinin Cirkin Ve Güzel Yüzü

Acinin tükeniŞiyle baŞlayan yeni bir baŞ kaldiridir bu, ölürken dirilerek gelmiŞiz orman yanginlarindan, her ucurumda,yeni bir camurlu yola sürüklenmiŞtir bedenimiz, Her Türküde biraz daha ic cekiŞlere konuk olmuŞuzdur, Ey Öykücü...! Otur Şuraya, konuk ol yüregime, Ve anlat Şimdi, önce yaŞadiklarimizi koy önüme, hatalarimizi ve dogruluklarimizi söyle görelim nelere sitem etmiŞiz bunca zaman örnegin; özlemleri, hasretleri, umudumuzu anlatmalisin... Nelere karŞi direnmiŞiz görelim bir bir.... bedelini ödemiŞmiyiz tutsak karanligin koynunda sakli özlemlerin? yaŞamak yeni dogacak acilara sürüklesede bizi.. hic birŞey göründügü kadar basit degil Hayat ve yaŞamak gibi.. YaŞanmiŞliklarin bir cogunu unutmuŞ ola bilirsin yagmurlu akŞamlari, Denizin parildayan yüzünü, ve bilirsin umutlarimizda tükendi bir zaman! ama unutmamalisin öykücü sevgili.. Zulüm olan özlemlerde gün gelir biter hayatimizda... Ve o gün gülümseyecegizdir... Bilmelisin, Görmelisin, Ve yazmalisin Şimdi... Yazmalisin örnegin yorgun kitaplari, ekŞimemiŞ Şarab tadinda son bulan sevmelerimizi, o kemirgen kuŞkulari da yazmalisin, Sen yazmaktayken.... özlemler,hasretler coktan güneŞi karartmiŞta ola bilir. catlaya bilir yüregimizdeki yalnizlik tohumu Ve HASRET batiriyor diŞlerini bedenimize... Aciya inat bir gülümseyiŞle....