Gülümseyiş...

Gülümseyiş... Cocugun, Ananin, Yoksul bir halkin, sigara izmarinden gayrisi olmayanlarin tek umuduydu oysa.. GülümseyiŞ... Bahardir, Sevdadir sakli kunyemizde, Bazen delice bir firtinanin koynunda savrulur gider... Ve yerini birakir hüzne dair yagmur tanelerine.. Beklerken yarinin aydinligini Gün coktan Karanliga teslim olmuŞtur... Evet sevgili.. Nilüferlerden,Kizila dair gülümseyiŞine tutsak oldugum ciceklerden bir demet sunmuyorum SANA... GülümseyiŞlere dair kahramanliklari anlatmaliyim Yari kirilgan,ürkek umutlarina. Acligi anlatmali, Yoksullugu, Bir cocugun göz yaŞlariyla son bulan kirilganligi anlatmali... Ve Yürimeli Okyanusun maviligine dair düŞlere Tükürmeli yüzüne Firsatcinin fesatcinin iŞ birlikci hainin.. Sonrasinda baŞlamali kitabin ilk sayfasindan okumaya. Yüregi bariŞ kokulu bebege dair özlemler vardir bilirsin, tam hastane koridorlarindan yukselirken annenin cigliklari, aci sonrasi gelen varoluŞu gore bilmeli gözlerimiz. Büyütmeli onu.. Koklamali.. Bahari selamlamali. Gözlerinde yeni bir dunyanin belirdigini mujdelemeli. Ve anlatmali ona ninniler yerine savaŞLari, katliyamlari. Ve tutmali avcumuzda kaybolasi ellerinden Karayiplerde Yitik kenti kefvetmeli Konuk olmali afrikali cocuklarin düŞlerine Seve bilmeli ispanyol sokaklarindan yankilanan RODRİGONUN gitar koncertosunu Ey sevgili Büyütmeli onu Yitik bir isŞi kentinde Aciya inat...