Gün Ve Gece

Zaman coktan yitirmişken alişkanliklarimizi, Kimselerin göremedigi Ayni yoldaydik seninle, Gün geceydi Yagmur taneleri saclarimiza inerken, Görmeliydiler Bulutlari yirtan sessizligini Ve Birazdan, Gözlerinde dogacak güneşi. Birşeyleri Animsatmiş olmaliyim sana, Dogarken güneş Pencerende. Şimdi nerelerdesin? Hangi tanimadigim yüzlerlesin? Gün ögle oldugunda, Gidecekmisin cam yesili bahcene? Nerden gelirki bunlar aklima, Gün hüznü dogurmaktayken. Hep karanliklarda yürüdük seninle, Yagmurlari, Sarhoşlugunu, Camurlu yollardaki ayak izlerini, Gündüze teslim etmedik. En cokta Alacakaranlik'da yitirdik, sevdigimiz güzellikleri, Bir bebegin ölümünü, karanliga teslim etmedikmi ? Oysa habersizdik Gündüzle,gecenin kardeşliginden, Gece ; Alirken umudumuzu, Gündüz; Hastane'den yankilanan Cigligina Kahkahalar atmaktaydi. Şimdiler'de Karanlikmi? Aydinlikmi? Yoldaşdir yalnizligina. Beni hic sorma, Yalniz degilim, Gözlerin okurken Şiirleri, O zaman koca bir halkimdir..