Ferfecir

“Hiçbir gidiş sen kadar gurbet değildi Ve hiçbir geliş sen kadar baştan yaratmadı beni…” Yüksünmüyor, kapına yüz süren yüreğim Yıktım benlik duvarını Eşiğine yerleşen, mahzun bir münzeviyim Güneşin kızıllığından topluyorum seni İç içe girmiş kalabalıklardan… Yol yordam bilmeyen, ayyaş yanlarından giriyorum koluna Biraz daha bana Biraz daha sana Biraz daha bize yol alıyoruz Fecir vaktine değin Cılız kelimelerin görkemli melodisi ! Sustur içimdeki canhıraş bilmeceyi Bir masal daha anlat bana Şatafatı bol, endamı gönül doyursun Göğsüne yumulsun kirpiklerim Çalayım hüzün pınarından bir yudum hayat Beyaz rüyalar devşir, haramsa haram Kefaretim, gülücüklerim Kapansın ömür sayfam Varsın, sonum aşk/olsun… Er geç düşür cennetime yolunu Ahdim olsun… bağışlayacağım Ruhunu aşkımla kutsayacağım