Şivar

Önce yağmur yağdı ıslandık Toprak içine çekmeden Güneşe saldı kuruttu kuruduk yeniden Sonra rüzgar olup birileri esti üstümüzde Canda acı hissetmeden Savrulduk oysa bizim türkülerimiz vardı Deli türküleri taylarda söylerdik Ayaz başa çöktüğünden usukta kaldı duyamadık Ürkütmedi karanlık Biz katranın çocuğuyduk Kanı ayı aydınlattıği geceye 41 günün gözüyle baktık diye günü gördük Kaç söyleme söylendi Şivar usuk ta usuk ayaza saklı diye Duyulmadan bir candan bir cana Feda olduğu güneşe, aya Bu giden Bora Beyleri eline Tel tel sarılan fışkınlar değildi Kaç yol ağlamalı geçen geceyi Güne teslim ettik her çıkarmada Yeniden giyilen soğuk gömleğin içinde ateşe aşinayken Taşı elde kümeleyip Dağı bugüne büyüttük. Didem Hn. Lütfen bana acil@siirdefteri.com adresinden ulaşınız. Teşekkürler