Rüya

Hep kaçmak istedim bu şehirden Aydınlığından Pisliğinden Yüzsüzlüğünden Denizi özledim İyot kokusunu Ufukta buluşan maviliği Uzak bir ada düşledim Yalnızlığımı dinledim Sessizliğin sesinin büyüklüğünü Her şeyin azken daha çoğaldığını Çokken yitip gittiğini, Kaybolduğunu Ada dan da kaçanlar olduğunu Vazgeçtim kaldım bu şehirde Sese sessizliğimle savaş açtım Çokları azalttım Yaktım çöplükleri Kararttım gözlerimi Bir sürü yeni yüz diktim yüzsüzlere Denizi örttüm üstlerine Karanlığın karanlıkla buluşmasını seyrettim Duman kokusunu içime çektim Zehirledim kendimle Ada yarattım kendime Kara üstünde.