Şair'e - Şair'den

Şair'e I veda -değil ki- bu hoşçakal niye bir şiirse bu eğer ve ben uzanmış yatıyorsam tozlu mısralarda çırılçıplak git değil kal şair dur/ma yaz beni... Şair'den I yaz/sam -tutmaz ki- tenin mürekkebi kal/sam bir yudumla başlasam önce topuklarından içsem her satırından ama dur! sevişmeden dikenli mısralarda şiir kim kanattı diz(e) lerini... Şair'e II (k) an -değil ki- bu ömür akıp giden diz(e) lerimden iklimsizliğin kuraklığında yapraklar kurumuş dilenirken bir yudum suya şair! avuç içlerinin teriyle yaşa(t) beni... Şair'den II senaryo -değil ki- bu yaşanacak yazgı kalemden süzülen yazılacak (s) özüm sen bana şair dedin ben sana şiir...