Bu Son! Dedikçe Sonum Oluyor

bir aşkın tarihine kaç unutulmuşluk sığdırılabilir..? sesimin çaresizliği taş plakları aşındırıyor detone olmuş bir sevdayı yüreğim inatla ömrümün şarkısı yapıyor..! tenimi dağlayan göz izleri tenimde hiç gülerken ölmemişim ben hep bitmeye yakın, hep gitmeye.. bir damla akıyor.. öyle usul usul... kaderim dudaklarımda; he-ce-li-yo-rum -en iyisi..derken; gözyaşımda teninin tuzunu bulmak köz oluyor yürek yangınıma yapamıyorum...! gidip gelmeler, başa dönmeler, başımı döndürüyor.. kaldığım yeri unutmasam, hani devam etsem diyorum..? yaşadığım hikayede sayfanın ucunu kıvırdıkça; kırılıyorum..! bırak beni şehir.. anılar sana emanet..! gözyaşlarım sokaklarına yağmur olsun.. süpürsün ayrılıklarını... vicdanımı salma peşime.. unuturum diyorum.. nasıl olsa giden hep sevilir ama ben ne zaman niyetlensem; ayaklarımdan oluyorum...! gözyaşlarımla yıkadığım gülüşlerimin rengi soldu şimdi bu tablonun değeri sen/ce..ne olur..?