Yağmur

bu kente yağmur yağıyor bu kentte bugün, hüznümün sınırsız. bu kentte yıllardır, kalbim huzursuz. hani şairin biri çıkıp demiş ya beklenen günler gelecekse, çekilen acılar kutsaldır diye.. bu çektiğim acılar o kutsal acılardan daha kutsal bu beklediğim günler o gelecek günlerden daha uzak gibi.. gözlerimi gecenin karanlık göğüne dikip yanaklarımı ıslatan göz damlalarıyla, hep o umulmaz anlarda bulunan sevgiyi dilemek aramak, ve her güne yeni umutlarla başlayıp, başını yastığa koyunca bütün umutları yakmak, önce tanrıya isyan etmek sonra da tanrıdan özür dilemek. yaktığın umutlarından, gözyaşlarına boğulan gözlerinden, acıttığın yüreğinden, yıktığın hayellerinden özür dilemek.. özrümü daha ne kadar kabul edecekler acaba.. ya da bu can daha ne kadar özür dilemek zorunda kalacak.. özür dilediklerim bi gün bana, teşekkür edemiyecek mi hiç...