İstanbul

Bir otel odasındayım Şehrin tüm gözalıcı Ama iğrenç ışıkları Görünüyor! Herşeye karşı bu kadar Kayıtsız olmana Şaşmamak gerek Sen de, bu şehir de Bu şehrin beton görünüşünde Beton gibi bir benliğe Bürünmüşsünüz. O ilk gördüğümde seni Tamam demiştim! Bu diğerleri gibi değil Yüreği de yüzüde aynı Ama aynı şeyi yansıtıyor Ne oldu Yine aynı yanlış Sadece göz aldanması Doğru, Hata bende. Kalbimi tek başına karar vermek için Her yalnız bırakışımda Yanlış karar veriyor Bundan sonra kalbimin yanına Mantığımı bırakacağım Biliyorum ki O zaman da hep yalnız Kalacağım. Sabah ilk trenle Bu iğrenç şehirden Uzaklaşacağım. Ne göz kamaştırıcı neon ışıkları Ne kayıtsızlıklar, Ne de yalanlar..... Hiçbirini yanımda götürmüyorum. Ben yine, İlk zamanki ben gibi Her şeye yeniden başlamaya Gidiyorum! Ama arkama dönüpte Asla bakmayacağım.... Çünkü; "Sen beni mahfettin İSTANBUL"......