Veda

İçinde terk ettiğin kentlerin ıssızlığı Bavulunda katlı, ömrünün tüm telaşları Özlemlerin başlayıp, özlemlerin sona erdiği bir istasyondan Kalkıyor ayrılık treni Bulutlarla eş anlamlı bu sonbahar Vedaların tarifsizliği düğüm olmuş yüreğimde -çözülmüyor- Avutmayı beceremeyen kelimelerle uğurluyorum şimdi seni kar sessizliği hakim havaya mevsim kış değil oysa üşüyen içim sonradan anladım - ellerimizde bir ömrün tüm acıları aklımızda geçmişin anıları, geleceğin soruları ne gelişini yazabildi kitaplar, ne de şimdi ki gibi gideceğini anladım ki kitaplardan öğrenilmezmiş aşk!