Endülüs Raksı

Meydan boş Raks edecek birazdan Bir Endülüs Salınarak içeri giriyor yokluğun Gözümdeki yaşlar hasrete Hazana inat Yeşertmeye çalışıyorum umutlarımı Düşlerimi sevmiyorum Ecel hayalleri kuruyorum Seni sensiz yaşamak Düşerse payıma diye Bu matem yeşilliğinin ortasında Bir Endülüs deli gibi Raks ediyor ısrarla Masamda boş bardaklar Karşımda salınarak İçeri giren yokluğun oturuyor Memleketimin Buğday tarlalarını özledim en çok Senin zümrüt gözlerini Birde toprak gibi Mütevazi ellerini Benim herseyim sensin Babamın kucağı Yatağımın sıcağı Deli düşlerimin realitesi Efsunlaşan Hayatımının tek sahibi Herşeyim sensin Endülüs bitirdi nihayet raksını Kahrolası yokluğun masamda Hala yoldaş