Yine Gel Hâlâ Çocuksun

yılların birikiminde içtim zamanın vurdumduymazlığını ipil ipildi gözlerin düşlerimde nihavent makamında gezinirdi sözlerin Endülüs'te raks ettin miydi hatırlamıyorum geceler girdikçe koynuma arsızca eskilere düştükçe yüreğim ve daldıkça geçmişe biraz tebessüm az biraz hüzünlü lüle lüle çoğalıyordu özlem birikimlerim habersizce yığılan günler ardım sıra ayak izlerimde koşturan çocuklar sözlerim gözlerinizde lâ notasında başladı şarkılar sessizce bindim trenlere girdim açık bırakılan kapılardan rengarenk derlediğim çiçeklerim ellerimde demetlerinde her şeyim sevgi yağmur oldu şiir oldu sen oldun ben oldum çay kokusuna bırakıp demlediğim çocukluğumla oyunlar oynayıp kuşların ötüşüne bıraktık sevinçlerimizi cebimde saklı leblebilerimden bir küçük tane şimdi ellerimde uçurtmaların özgürlüğü ipinin ucundaki elde mi kırmızı elma şekerlerini sunan her el zalim mi sus! düşünme! söylenenler her zaman doğru mu usulca sokul bana doğru …usulca…korkusuz naftalin kokularını at üstünden …karanfiller sür gel bıkmadım hiç yine gel hâlâ çocuksun sen yüreğim kıpır kıpır cebimde düşlerim bir küçük tane yitirmeden gel