Son Özlem

D Doğan Bağış
0 Altın Yaprak
Gözleri hep cıvıl mı parlar insanların? Gökyüzü inadına mavi, Yaşamak inadına güzel, Bu şehirde sen varken... Bir de sensizlik hani şu kapkara Ellerimi görünce aklıma ellerinin geldiği, Verilen sözler meydan okurcasına ayrılıklara, Teslim olmadan Yıllara, yollara, yalanlara Yine çıkartıyorum cebimdeki yassı şişeyi Bu tat alkol müdür? Yoksa hüzün mü? İlk defa içemiyorum hepsini... Geri gelebilecekmişsin gibi ağlıyordu gökyüzü, Bütün içkiler gözyaşlarıydı, Buraya kadar ittirdiğim zaman da durdu, Özlemler artık hasretti Ölümüm son özlemim...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.