Ay Işığından Aktı Onlar

Gülden bir mahşerdi bakışları Isıtırdı kara kışları Onlar ki bu topraklara Elli milyon şehit vermişlerdi!... Bu milletin karanlık gecelerine Dolunay olup ışımışlar En azgın sulara Canlarını germişlerdi!... Onlar ki bu toprakların Yanık yürekleriydiler Nazik sahillerin kumlarını Tanımazdı ayakları!… Cam kırığı döşeli Yolları yürüyüp gelmişlerdi Geçtikleri yerlere Gönüllerini sermişlerdi!… Onlar ki Anadolu bozkırından Kaşkar'a uzanan ovaların Nazlı çiçekleriydiler!… Gün oldu yanardağları Söndürdüler göğüslerinde Gün geldi kuşanıp bayrakları Kanlı gömlek giydiler… Onlar ki, bu vatan için Peygamber ocağına Hira bakışlı Tanrı Dağı duruşlu Yiğitler doğurmuşlardı! Senin aklının eremediği yerlerde Sarı çiçekti, Akçabardak'tı onlar, Ne kadar toza çamura bölense de Ay ışığından aktı onlar!... Onlar ki Fatih'lerin Selim'lerin anasıydılar!… Bala canlar salıp gaza meydanlarına Şanlarını yeryüzüne yaydılar!... Gidip de dönmeyen akıncılarını Kaderden saydılar!... Onlar ki güzele gül bakışlı, Soluğu cennet kokuşlu Bir sevdalı iklimdi!... Ve, Bir sevdalı kilimdi Nakış nakış dokudukları, Yunus'tandı yazdıkları Elif 'tendi okudukları… Ay ayça'ydılar!… Dolunaydılar!… Senin duymadığın sesleri duyardı kulakları Kulaklarından keskin yürekleri vardı Fatma Ana'ydılar, Güllü bacıydılar, Nene Hatun'dular!… Meraga göklerinden Meriç'e Tuna'ya kadar Menekşe seli çağlayan Bütün ırmakları Gözlerinden taşırdılar! Ne bir gün yumdular gözlerini, Ne bir an şaşırdılar! Onlar ki Aslı gibi Şirin gibi Leyla'dandılar Ve, bayrakları bayrak yapan Kandılar!... Onlar ki, yaratılıştan Öksüz, yetim ve Mahzundular!… Cehennemi yangınlardan alıp Bu toprakları Sana emanet sundular!...