Karmaşa

Yine günlerden cumaydı Ve ben yine düşüncelerdeydim Bu sefer depresif değildim Mutsuz değildim umutsuz değildim Sanırım aşık olmuştum Sanıyordum Çünkü bu duyguların adını bilmiyordum Dört taraftan kuşatmıştı Sıkışıp kalmıştım arada bir yerlerde Neydim ne yapmaya çalışıyordum Ben kimdim Kime hizmet ediyordum Asıl soru birilerine hizmet ediyor muydum Hayatımın anlamı neydi Bunları çok önceleri Çok şiirimde sordum kendi kendime Ama ilk defa başka açıdan soruyorum O koca siyah gözlükler çıktı Hayatı her açısıyla görüyorum Mutluyum Sebepsizce Belki de hayasızca Dünyada onca olan bitene rağmen İçimi kemiren o kadar derde rağmen Her şeye rağmen belki de... Belki de hiçbir şeye.. Karmakarışık bir şey Karmaşanın güzel olduğu tek durum belki de... Rüzgarlarda kalmış kuru bir yaprak gibi Gülü bulmuş bülbül gibi bazen de... Belki de şiirim hayatımın ifadesi. Kalksana artık vakit geldi gibisine Uyumuş uyanmak istememecesine Herkese nispet edercesine Bütün karanlığı görüp Aydınlığı delicesine severcesine Kör olup görürcesine Ölüp dirilmişçesine Hem savaşıp hem barış istercesine Karmaşanın ortasındayım bir daha Sonra bir daha.. Belki de hep Belki de hiç Tekerrürün bir parçası belki de Ama aynı zamanda en özgünü Hem güzel hem değil Hem iyi hem kötü Kulağımda tek şarkının çok sözü Çok şarkının boş sözleri Şarkısızlığın melodisi belki de Hep düşünmüşümdür Kıyıda kalmış mutluluklar Akıtılıp unutulmuş gözyaşları En derin heyecanlar En kötü anlar Bütün anılar Bir yerlerde toplanıyorlar mıdır Bir yerde bir duygu yoğunluğu var mıdır Her şeyden bir şeyler taşıyarak Belki Nuh'un gemisi gibi Belki bir kadınlar matinesi gibi Ya da terkedilmiş bir ev Eğer varsa böyle bir yer Birileri orada bulunmak ister mi acaba Yeryüzü nasıl bir enerji patlamasından olmuşsa Orada da bir patlama olur mu Olsa neler olur Bir gün kapının önünde gazetenin yanında Bütün yaşanmış unutulmuş ya da yıpranmış anıları bulsak Neler olurdu acaba Ya bu anıların arasında birden fazla aşk varsa Ben bir aşkı bile tam kaldıramıyorken Zamanında bile yaşayamıyorken Hepsini birden kaldırabilir miyim Ya da kaldırabilen birileri var mıdır acaba Ne çok soru sordum kendime Ne çok cevapsız kaldım Her cevapta ayrı soru Her soruya verilebilecek onlarca yüzlerce cevap Tekrar karmaşa kelimesi aklımdan geçiyor Bulanığım Üzgünüm Ama aynı zamanda mutluyum da... Üzüntü ve mutluluk İyi ve kötü Güzel ve çirkin Yine bir aradalar benim için Dalga geçercesine Yoldan geçenlere dil çıkaran muzip çocukçasına Belki de en saf duygularla Belki de en sinsi halleriyle Bağırmak istiyorum Aşk bu mu diye Ama bağıramıyorum Zaten bağırmıyorum da Çünkü biliyorum Aşk bu... Uyanıp da rüya olduğunu idrak ettiğimizde İçimize çöken bir burukluk vardır ya Onun gibi bir şey sanırım Ya da daha yoğunu Benim olamayacağını bilmek Uzanıp erişememek Düşünüp çıkar yol bulamamak Belki de En güzeli bu Aşkı katkısız yaşamak...