Dokunurken; ben uzaktaydım... Uyurken; gecedeydim... O beklerken, ben kayıptım...…
Fırtınalar kopar her gece... Her gece bu saatlerde, bu saatlerde, derin bir yalnızlık çöker üzerime..…
Hüzünlü artık güzün kasımpatıları Sahiplenmeyi unuturken güz rüzgarı, Çiçeklerini de gözardı etti. Çiçekler ağlarken her sabah…
Mevsimlerin değişimi say sen yaşadıklarımızı Say ki sevgili Senle geçen günlerin bir anlamı olsun Sana hissettiklerimin bir sesi…
Maskesiz yüzlerin dolaşmadığı bu yerde sadece sendin yüzünü boyayan Leş kargalarının yem beklediği ölüm kokulu Kan kokulu topraklarda…
Sen yoksun Sokak karanlık Ama yangın var buralarda Bir adımı aydınlatıyor…
Suç; Sebebini verendedir. Sorumluluk yüklemek istemediğimiz omuzlara Bir de pişmanlık eklememektir.…
Yorgun sabahların uykusuz geceleri vardır; Yalnız duvarlarınsa ağlayan gözleri. Uykusuz sabahlarda yorgun bu gözlerin Sahipleri vardır.…