10. Harf / Son Sevda

-I- Nasıl sardın ruhumu, Anımsamıyorum bugün, ama Kasım'dı aylardan, Denizde yakamoz, Ellerim buz soğuk… Titriyordum, Rüzgâr vardı sanki Yoksa sen miydin sarsan beni? Ellerin… Ellerin güneş gibiydi, Eriten ellerimi ve Kalbime saçan ateşini… Gözlerin… Ah sevgilim, Kent nasıl da yitirirdi yanında güzelliğini… Nasıl sardın ruhumu, Anımsamıyorum bugün, ama Kasım'dı… Sonra, hep Kasım oldu aylardan, Sen oldun baktığım, gördüğüm, dokunduğum, Okuduğum, yazdığım, soluduğum, Her şey sen… Yeminlerim oldun, Vazgeçişlerim, Vazgeçemediğim… Gidişlerim oldun, Sana indim her molada, Sana koştum tüm yolların sonunda… Bekleyişlerim oldun, Yazın sıcağında yağmuru bekler gibi, SonUmut'un penceremize umut saçması gibi bekledim seni. Dost oldu gözlerim yollara, Gözlerim yollara düşman… Yaşım oldun, Gözlerim sen diye boğuldu hıçkırıklarda Sözlerim sen aktı satırlara… Kayboluşlarım oldun, Ne zaman kaybolsam, Sende buldum kendimi! Uykum oldun, uykusuzluğum… Seninle başladı her gün, Her gün seninle bitti. Sarhoşluğum oldu kokun, Dudağının tadı hep damağımda, Tenin, zemheride tenimi ısıtan ateş, Ellerin memleketim… Umudum oldun sevgilim, Yarınım… -Bilmiyorum nasıl anlatabilirim seni Tüm kelimeler yitirirken yanında güzelliğini?