İstasyon

-I- Bir tren geçer denizin içinden. Vagonlarında demli çay kokusu, Martılar simit atar insanlara, İnsanlar özgür, Martılar huzur dolu! (…) -II- Bir göç imgesi öper bizi aklımızdan, ve demiryolu ile örülüdür bizim gibilerin akılları. -Her sabah tren sesiyle uyanmak ne güzel ! -III- Kocamandım ilk istasyonda, Camlara sığmıyordu bedenim, Düşüncelerim vagonlardan dışarıda… Azaldım git gide, Her istasyonda bir şey kaldı benden geriye… Ve son istasyonda, Bir düdük sesiyle Tam da o kente kavuşmuşken, Tam da o kentte, yeniden doğacakken, Trenin dumanıyla birlikte Y o k o l d u m -Son istasyonda tükenmek ne kötü !