رباعی شمارهٔ ۱۸
ا ابن حسام خوسفی
0
Altın Yaprak
لاله ز دم باد صبا می خندد
گویی لب و لعل دلربا می خندد
ای دوست بگویم که چرا می خندد
بر کوتاهی عمر ما می خندد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş