شمارهٔ ۱۳
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
هر که بیند رخ آندلبر یغمایی را
نکند هیچ ملامت من شیدایی را
جان زیان کرد دلم بر سر بازار غمش
وینزمان سود بود این دل سودایی را
دلبرا زلف تو عیسی دم و زنار و شست
بو که احیا نکند ملت ترسایی را
تا نیابد ز رخت شمع فلک پروانه
روشنایی ندهد گنبد مینایی را
ز آنکه آن خط مسلسل چو محقق گردد
بیگمان نسخ کند آیت موسایی را
کاش بینم نفسی خیل خیال تو بخواب
تا بدو باز برم محنت تنهایی را
گفته بودم که بگویم غم دل پیش رخت
خود گشادی رخ و بستی در گویایی را
عشق آمد ز در ابن یمین رفت شکیب
کی بود طاقت عشق تو شکیبایی را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş