شمارهٔ ١۶۴
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
مردمان با یکدیگر دایم نزاعی میکنند
از برای آنک دارند از دگر کس عاریت
من ندارم با کسی در سر نزاع از بهر آنک
بی گمان داند که باید داد وا پس عاریت
گر پلاسی باشدم بیزحمت و تشویش خلق
عارم آید ز آنکه پوشم در بر اطلس عاریت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş