شمارهٔ ٢٠٢
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
الهی مرا چون سرای سپنج
سرانجام باید بغیری سپرد
ازین منزلم اندک اندک مبر
که خوش مرد آنکو بیکبار مرد
نخواهم حیاتی که مر شخص را
گر انسان بود زنده نتوان شمرد
سعادت رفیق کسی کرد حق
که او را ز گیتی بیکبار برد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş