شمارهٔ ٢۴۶

ا ابن یمین فریومدی
0 Altın Yaprak
برو ایدوست مپندار که اندر همه عمر از خط و شعر ترا هیچ گره بگشاید شعر و خط نیست متاعی که بهایی آرد با تو گویم که چرا تا عجبت ننماید مصطفی از همه کس بود بدان قادرتر کین و آنرا به بنان و به بیان آراید لیک آن هر دو پسندیده رایش چو نبود ننگش آمد که بدان دست و دهن آلاید گر تو از امت اویی چه روی راه خلاف بر مگرد از رهش ار ملک دو کونت باید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.