شمارهٔ ٣۶ - قصیده

الوداع ایدل که ما زینجا سفر خواهیم کرد منزل اصلی خود جای دگر خواهیم کرد هست دنیا در حقیقت رود عقبی را پلی ما مسافر بیگمان زین پل گذر خواهیم کرد تا بکی در چار میخ طبع خود بینیم رنج نفس را زین چار میخ غم بدر خواهیم کرد ما با کراهیم چون یوسف درین زندان اسیر مصر عزت را عزیز آسا مقر خواهیم کرد همچو نی در بند شکر مانده ایم اما چو سرو تا شویم آزاد خود ترک شکر خواهیم کرد حاصل دنیا متاعی نیست کانرا قیمتست زو چو صاحب همتان قطع نظر خواهیم کرد کار دنیا دیده ایم و حال او دانسته ایم جهل باشد رغبتش منبعد اگر خواهیم کرد ما ازینجا شاد و خرم میرویم از بهر آنک منزل اندر بقعه یی زین خوبتر خواهیم کرد گوهری خواهیم کشتن شبچراغ عالمی چون تن اندر خاک پنهان همچو زر خواهیم کرد گر کلاه عمر بر باید قضا از سر چه باک با فلک چون دست همت در کمر خواهیم کرد هر کرا عزم تماشای ریاض قدس هست گو مهیا شو که مانا گه سفر خواهیم کرد میرویم آنجا که حق یابیم چون ابن یمین عمر تا کی در سر یوک و مگر خواهیم کرد قطع کردیم از همه عالم کنون آرامگاه در جناب حضرت خیرالبشر خواهیم کرد رهبر اولاد آدم مصطفی کز پیرویش تارک افلاکیان را پی سپر خواهیم کرد پیروی کردیم شرع مصطفی را تاکنون شکر ایزد کاندرین عمری بس خواهیم کرد