شمارهٔ ٣۵٠
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم
از مقامی که در او دم زده ام روزی چند
هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید
داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş