شمارهٔ ۵٠۴

ا ابن یمین فریومدی
0 Altın Yaprak
که میبرد سخنی از زبان ابن یمین بدانجناب که اقبال زیبدش فراش خجسته در گه شاهنشه زمین و زمان که هست بر در او شاه انجم از او باش ستوده خسرو افاق تاج دولت و دین که بادتا بابدبر سریر ملک بقاش بروز رزم بود تیغش آب آتشبار بگاه بزم بود کلکش ابر گوهر باش بگوید ار چه که دور فلک بکامم نیست ولی چه باکم ازو هر چه هست گومیباش بدولت تو برین آستان همیشه مرا مرتبست و مهیا همیشه وجه معاش سپهر نیز تفاوت نمیکند چندان اگر بصلح بود با من ار کند پرخاش ولی بخانه رها کرده ام یتیمی چند ضعیف و بیحد و بیمر چو دانه خشخاش اگر چه اهل صلاح اند جمله لیک ز فقر شدند بی سرو سامان چو مردم قلاش فتاده اند کلحم علی و صم جایع نه هیچ صامت و ناطق نه هیچ نقد و قماش منم حواله گه رزق انضعیفی چند که کاش نیستمی و چه سود گفتن کاش ز بینوایی ایشان چو یاد میارم همی رسد بدل من هزار گونه خراش بلطف شاملت ای شاه بنده را در یاب که تا نهفته نیازی من نگردد فاش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.