شمارهٔ ۵٢٧
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
من از فروتر خویش ار همی کشم رنجی
عجب مدار که خواهم برینت داد وقوف
نه آفتاب فلک نور بخش ماه بود
همیشه ماه رساند به آفتاب کسوف
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş