شمارهٔ ۵۷۴
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
ای صبح امید من چو شام از غم تو
هرگز نزدم دمی بکام از غم تو
گر بیتو میی میخورم از دلتنگی
خونیست که میخورم مدام از غم تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş