شمارهٔ ۶۶٨
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
چون به سخن دم زند طوطی طبع خوشم
کز شکر آرد به بار شاخ نبات سخن
مرده صد ساله را زنده کند گر زند
آتش طبعم بر او آب حیات سخن
ز ابن یمین خیره شد چشم خرد کو چسان
کرد چو عیسی به دم زنده رفات سخن
خواست دلم تا سخن پیش بزرگی برد
گفت خرد کامدت وقت وفات سخن
من ز مدیح کسی اجر ندارم طمع
مدحت اینها مرا هست زکات سخن
گرچه ز دیوان کس تا به کنون نامده ست
هیچ براتی مرا بهر صلات سخن
بنده ز دیوان خود از پی هر کس که خواست
در همه عالم روان کرد برات سخن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş