شمارهٔ ۶٨٠

غیر این اصطرخ پر ماء معین کس نشان داد آسمانی بر زمین میوزد از روی آبش باد صبح میفشاند روح قدسی آستین میدهد از سدره و طوبی نشان بر کنار او درخت صف نشین مطربانش بر درختان میزنند شادی دلرا نواهای حزین همچو جنت زیر اشجارش روان جویهای شیر و خمر و انگبین گر هوای خلد و کوثر بایدت خیز و علیا باد و اصطرخش ببین در هوا و در صفا هر چند نیست خلد و کوثر آنچنان و اینچنین ای بسا ایام کاین خرم مقام بود و خواهد بود بی ابن یمین ز اقتضای دور گردون چون شدیم چند روزی در مکان او مکین اینکه گویم آفرین بر اولین باد بر ما آفرین هم ز آخرین