شمارهٔ ٧٢۴
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
ز آتش مجمر ار کشم دودی
بی نیازم ز عود سوزی او
ور بدستم رسد ز گل خاری
فارغم از چمن فروزی او
نرود عاقل ار پی روزی
خود رساند خدای روزی او
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş