شمارهٔ ٨٢٨
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
چون رسد روزی به وقت خویشتن
زحمت جستن چه بر خود می نهی
بی اجل چون کس نخواهد مرد نیز
پس چرا بر عجز و سستی تن دهی
رزق مقسومست لا ترحل به
موت محتوم است لا تغفل بهی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş