شمارهٔ ۵۵ - قصیده در مدح طغا یتمور خان

ا ابن یمین فریومدی
0 Altın Yaprak
شاه جهان چو رخش بمیدان در آورد مه را چو گوی درخم چوگان در آورد آنشاه دین پناه که ارباب کفر را تیغش بعنف از در ایمان در آورد نوشیروان و حاتم و داد و دهش ولیک در کینه رسم رستم دستان در آورد شاهی که از هوای عدم باز همتش سیمرغ را بیک لگد آسان در آورد گردد پیاده ابلق گردون سوار چرخ چون پا باسب بر سر میدان در آورد اعداش را زمانه بخونابه سرشک هر دم چو قوم نوح بطوفان در آورد گر باشدش عنایت او کاه و دانه را از سنبله بخرمن دهقان در آورد نسر سپهر اگر چه که طایر بود و لیک تیر شه از هواش به پیکان در آورد رسمی که دین و ملک برونق از آن شود شاه جهان طغایتمور خان در آورد شاهی که آفتاب بود بر اسد سوار هنگام کین چو پای بیکران در آورد شاها نسیم گلشن خلق تو مرده را همچون دم مسیح بتن جان در آورد با ابر در فشان کفش طالب گهر کشتی چرا بلجه عمان در آورد با تاج گردد از تو چو طاوس هر که سر قمری صفت بر بقه فرمان در آورد خصمت چو یوسف ار چه که باشد عزیز مصر قهر تو خوارش از در زندان در آورد شاید که از حمل شه انجم چو مطبخی بر سر بگاه بزم تو بریان در آورد خورشید رأی تست که در سایه سپهر صد روشنی بکار خراسان در آورد چون حلقه بر درست خرد از دماغ آن گر مثل او بحیز امکان در آورد در بارگاه جاه تو روزی که مدحتی ابن یمین برسم ثنا خوان در آورد منشی چرخ اگر شنود نام عذب او رنج دلش بناله و افغان در آورد با اینهمه چو بر تو سخن عرضه میکند ماند بدانکه زیره بکرمان در آورد بپذیر نقدش ار چه که قلبست از آنکه مور پای ملخ به پیش سلیمان در آورد چندانک در زمانه شب و روز را فلک در طی سال و ماه بدوران در آورد بادا مدار روز و شب و سال و مه چنانک اینت مراد دل ز پی آن درآورد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.