Küçük Bir Sahil Kasabasındayım...

uzak bir şehirdeyim zak bir şehirdeyim kimsenin bilmediği kimsenin ulaşamayacağı sessiz sakin bir kasaba da sen de bulmaya çalışma sakın istesen de ulaşamaz bulamazsın beni… hani hep hayalini kurardık deniz kenarında küçücük bir yer her yer bahardan kalma çiçeklerle kaplı mis gibi kokuyor gökyüzü tertemiz bir hava yemyeşil bir orman tek katlı önü bahçeli evler öyle sessiz ve sakin ki nasıl dinlendiriyor beni bir bilsen yazıyorum her gün tamamlayacağım romanımı burada çok arkadaşım yok köpeğim kedim ve yan tarafta oturan Ayşe Teyze birde kitaplarım ve tabi ki sol tarafımda da sen… sallanan bir koltuğum var bahçemde oturup kitap okumaya bayılıyorum uyumuşum geçenlerde köpeğim (meleğim) havlıyor bir çocuk geldi elinde kır çiçekleri hoş geldin abla dedi Ayşe Teyze'min çocuğuymuş çikolata verdim ona çok sevindi görmeliydin yüzündeki mutluluğu dedim ya burası küçük bir yer deniz kenarına gidiyorum her sabah denizin üzerinde senin yüzün gülümsüyorsun bana ben de sana… seyrediyorum öylece hayal kurmak bile güzel çünkü hayallerden uyanabileceğin bir ses yok… akşama kadar hayallerin içindesin… akşamları yürüyüşe çıkıyorum kimse dışarı çıkmıyor pek gençler dolaşıyor etrafta sakinlik bu yüzden ya kimse karışmıyor herkes kendi halinde korkmuyorum hiç.. akasyalar açmış her tarafta öyle güzel kokuyor ki etraf başını döndürüyor insanın cennetten kalma bir yer işte burası… buldum sonunda yaşayacağım yeri küçücük sessiz sakin bir deniz kenarı… hani derdin ya hep o deniz kenarında bahçemizde her meyveyi yetiştiririz eski sahipleri dikmişler şimdi benim ellerimde büyüyorlar sanırım sonbahara daha güzel olacak bahçem yapraklar dökülecek her yer sapsarı olacak ne güzel değil mi? sakın arama nerde olduğumu kimse bilmeyecek yalnızlık iyi gelecek bana dokunmayacak yüreğime acılar unutacağım burada hüzünleri sileceğim geçmişi ve yeni bir hayat kuracağım burası küçük güzel şirin bir kasaba bir şey eksik içinde senli hayallerin içindeki sen… 27 haziran 2008 dost kalemden...teşekkürler...EMİNE GENÇ(dil-rûba) Ahh! Şimdi orada olmak vardı ya.. Mis gibi yosun kokusu ve martılar eşliğinde Akşamları çıplak ayak,yürümek var dı kumsal da. Sadece hayallerim ve ben. Tam da güneşin batış saati.. Hani o kızıl mor bulutların rengi denize yansır ya Gökyüzü ve deniz adeta birbiriyle kucaklaşır. Dalgalar bileklerin de oynaşır.. Rüzgar hafiften saçlarını okşar Ve sonsuzluğa yürür gibi yürümek.. Mehtaba kadar..