Söz Vermiştik

Söz vermiştim seninle yaşlanmaya Söz vermiştim ellerini hiç bırakmamaya Söz vermiştin söz vermiştik Bu ömrü birlikte tüketmeye Sen benim limanımdın Sen benim abı hayatımdın… Şimdi yalnız başıma oturuyorum Soğuk bir kaldırımda Bir sonbahar yaprağı gibi ordan oraya savruluyorum Sense hala görmüyorsun Eriyip bittiğimi Mutlu muyum zannediyorsun sensiz Mutluluklarım öyle az ki benim Bir sen varken oluşan gülümsemeler Şimdi seninle birlikte yok oldular… En çok neyi özledim biliyor musun? Elele yürümeyi Yıldızlardan taç yapmayı Ve hep saklandığımız limanı… Aşk bu kadar zormuş Elde tutulmuyormuş Bazen kayıp gidiveriyormuş Ve insan yakalayamıyormuş bir daha… Yeniden yakalarsak aşkı Sonsuzlukta bitecek Yakayamazsak sensiz bir sonsuzluk olacak Sonsuza kadar kendimi sana adıyorum Biliyorum susacaksın… Sessizliğinde kaybolup gideceksin… Ya da yeniden tutacaksın bu elleri Bağıra bağıra söyleyeceksin Seni seviyorum diye… İçimde bir umut var hala Bekliyorum gelmeni Sensiz sessiz bir limanda… Söz vermiştim seninle yaşlanmaya Söz vermiştim ellerini hiç bırakmamaya Söz vermiştin söz vermiştik Bu ömrü birlikte tüketmeye