Yarım Kalan Sevda

seninleyken hiç bu kadar çok yaşamayı istemedim yaşama tutunmam için sebebim olmuştun ağrılarımı sızılarımı bile hissettmiyordum sen varken aşkım dediğinde titrerdi bütün vücudum ve unuturdum tüm hüzünleri... sensiz bir sabaha uyandım yine bu sabah bu sefer düşlerdende uzak sensiz bir sabah şimdi gerçekten yoksun gidiyorsun ve ben sana dur gitme diyemiyorum toplamışsın valizini adımlarını atmaya başlamışsın bahçe kapısından döner bakarmısın geriye diye bekliyorum gidiyorsun ve çaresiz gidişini izliyorum keşke gitme diyebilsem tutsam ellerinden baksam gözlerine gitme desem....ama yapamam ki... bile bile seni uçuruma itemem ki... anlıyorum gitmen gerek ve biliyorum alışmam gerek... kaç gün kaç ay kaç yıl geçecek unutmayacağım sadece yokluğuna alışacağım sensiz yaşamayı öğreneceğim... şimdi bu yaralı kanatlarım nasıl kalkar bilmiyorum buna dayanır mı yüreğim dayanabilirmiyim bu ayrılığa gücüm yok ki nasıl dayanırım... nasıl alışırım yokluğuna senden sonra iyi olacağım kötü olsamda sen bilmeyeceksin beni hep iyi bilecek bununla mutlu olacaksın... daha yaşanacak çok şey vardı sevdiğim yarım kaldı...yarım kaldı sevdamız... gün gelir ellerimiz yine birleşir mi? yine bana gülümseyerek bakar mısın yine hayallerimiz olur mu? sen mutlu ol sevdiğim çok mutlu ol mutlu olduğun her an bir gün daha fazla yaşayacağım çünkü bu yüzden hep gülümse açsın gamzelerin yine... sonsuza dek sol yanındayım.. ve son nefesimde elimi sen tutacaksın... seni çok seviyorum sevdiğim seni çok seviyorum yarım kalan sevdam...