Terk Edilişin Çıkmazında

sevdiğim, ben şimdi hasretin tükenmezliğindeyim caddelere, sokaklara savurduğum kederin körlüğünde, sağırlığında ve dilsizliğindeyim.. şimdi sen, ......'da bir parkta oturmuş ağlıyorsun şimdi sen, beni sevmediğini bildiğimi bilmiyorsun sen, sevdiğim uçurumlara, ayazlara ve acılara yürüyorsun belki de sen değilsin tükenen belki her solukta seni andıkça benim, yitip giden geçer gider yıllarım aşklarım, küser gider hasret kalır o yazdan ömrüm susar gider ben susarım.. susar da sessiz haykırışımda durmak bilmez, ağlarım.. anlarım sevdiğim aşkın mümkünsüzlüğünü ben de anlarım yine de, yine de tükenmez senin bu hoyrat acıların! sen, benim imkansızlığım sen, benim aşkımsın sen alınyazım, sen yalnızlığımsın korkaksın! sen, beni koyup koyup giderken ben, sevdiğim tüm tükenenler için bir kez daha yanarım!