Bir Fincan Ah

"diriliğini sömüren gün bitimini kazımak için duvarına bağlanır geceye izdihamlarda tepinir kokuşmuşluğu terk edişin …terk edilişin işte o an…tam da o an ellerimi ara kısıldığın kapanlarda çekip kurtulmak için o cendereden" vadesi geçen her an biraz daha özlem katar aşka memesinden sağılır yalnızlığın kahpe korkusu kimsesizliğin perdelerine siner evine çöker yağlı karası istikrarı yitmiş dengelerin dengesiz devinimi döndürür başını kendine tutsaklığının zulmü yıkar kurak yüreğinde ördüğün sarsılmaz sandığın tuğlalarını bil ki bir tanem hoş görmeyeceğim çekip gidişini …ellerini ki bir zamanlar avuçlarına almıştın hor gördüğün sevdamı kanatıp harlar içinde …pare pare bırakıyorsun ya şimdi parmaklarının arasından kaygısız… usulca…sinsiliğin sinmiş bu yüzden işte sırf bu yüzden arınmıyor şeytan düşüncemden anbean büyüyor içimde tohumu - acılara salmadan kendimizi sıvanmadan yalnızlığın soğuk rengine ve belenmeden hüzne otur azıcık...bekle diyeceklerim var sana kal biraz daha - uzundur şimdi yolun senin yaslan rahatça arkana derin bir soluk al taze çekilmiş kahveden iç bir fincan sağlam dur ve dinle - mart ayının ayazında gibi yapışsın bedenine sırılsıklam bensizliğim titreyişlerinde içine sığınacağın kollar olmasın sıcağıma eş sana söylediğimce hiçbir dilde duyama şarkıları olur da duyarsan yan her notasında kavrul yıkıl toz ol - ve ertesi güne varamadan gece yalanlarından geçemeden yılan kıvraklığında acı çeke çeke bensiz öl - git hadi artık…git güle güle yolun nereye götürürse "ve artık gömülsün sana yakılmış bütün şiirler bütün düşler cenazemiz var…"