Noktasız

Siyaha boyadığım duvarlarımın içindeyim Ve kendi seçimim kimsesizliğim Kendime duyurmaya çalışırken sesimi Bu şarkılarla melodilerle söylediğim Notalarla kesiyorum yaralarımı bir daha ve bir daha Kendime yalanlar söylüyorum sancılarımla Oysa kimsenin gelip kurtaracağı yok beni Bahane olmamalı bu herkesin kendi seçimi Gelecek için yapılan planlar mı? Yoksa hayatlara söylenen yalanlar mı? Düşündüğüm bunlar değil hangisinin daha saçma olduğu Yarının garantisizliğindeyken bugünü ona teminat göstermek Her günü yarın için harcamak ve bir adım sonra ölmek Ya da yaşanan günün değersizliğindendir rahatça harcamak belki Gelecek günler de bugünler ve geçmişler gibi Hangisi daha değerli ki Çektiğim nefesler mi acılar mı? Ya da koyduğumuzu sandığımız noktalar Geçmişin hep devamı olan başlangıçlar Sığındığımız aşklar ve onu inkar edişler Sığınak niteliği yoksunu, acılıdır aşklarım benim Ve noktasızdır dilbilgisine inat cümlelerim Sonu hiç gelmeyecek gibi yaşamasam da Yaşarken sonlarım olmuyor benim Sevgilerde oyunlar oynamadığımdan da Kazanamadım dürüst olmakla Sadece korkularım oldu benim Çocukluktan mı kaybetme korkusundan mı? Korkulu saklayışlarım oldu benim Ve sıradan olma korkusuyla sevgilerden kaçışlarım Sevenleri sevemeyişlerim Sözde vedalar, içte umutsuzlukla örtülen Aralara saklanmış, itilip kakılmış bekleyişlerim olmuşlar Yalan olsa da pembe, ezik hayallerim Ve onu hor gören gerçekliklerim Şekerli değil, tuzlu iç denizlerim benim Beynim değil, yosun tutan dalgalardan, hayallerim Üstüne dökülen gözyaşlarından kararan günlerim Bakıyorum da hiç doğrularım olmadı galiba benim Olmaz ki bu kadar Bu dünyada tüm hatalar da mı benim? Ve her ne kadar susuyor olsam da Noktasız benim cümlelerim, şiirlerim…