Eulalia (Díaz tr.)

E Edgar Allan Poe Edgar Allan Poe
0 Altın Yaprak
Solo y triste, yo vivía en un mundo de lamentos ; Lago fúnebre era mi alma con mis hoscos pensamientos, Hasta encontrar en Eulalia, en la dulce, bella Eulalia Tímida y gentil esposa — Hasta encontrar en la joven, en la dulce, rubia Eulalia Tímida y sonriente esposa. Menos brillan las estrellas, por las noches, en el cielo, Que los ojos de la dulce niña cándida y sin duelo! Y ninguna de las leves nubecillas — ah! ninguna! — Que el vapor forma con rayos opalinos de la luna, Compararse puede al rizo que resbala por la frente De la dulce, hermosa Eulalia — Con el más humilde rizo que desata negligente La modesta, dulce Eulalia.

Bu metin şairin özgün dilinde (İngilizce) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.