The Village Street

E Edgar Allan Poe Edgar Allan Poe
0 Altın Yaprak
Bu tedirgin temaşa gölgeler içinde Yürürken bir akşam vakti Suskun, asude bir kız Bana gül yüzüyle eşlik etti. Yalnızca yanımda yürüyor; Tüm endamıyla süzülüyordu, gelinler gibi. Parlıyordu ay durgunca Islak çayırlar üzerinde, Bitap düşmüş berrak ırmak üzerinde; Yüksek yüce dağlar üzerinde, Rüzgarların rakstan yorgun düştüğü Okyanus ile yıldızların buluştuğu sular üzerinde Parlıyordu ay durgunca. Kır evinin kapısından geçip; Kara ağacın uzun dalları altından Çakılların serildiği yollara, Yosunlu sorkunlar altından Yorgun çınara, Dolaştık sessiz sakince; hiç konuşmadan. Sayısız yıldızın olduğu bu manzarada Tüm ihtişamıydı görülen, cennetin. Yıldız berraklığının ışığı gibi, Kaynağıydı gecenin ışıltısının Evet kızıydı sanki Ay'ın Aydınlığı bu parlak umutların. Duyuluyordu kara ağaç yapraklarının fısıltısı Bu ezgiler ki haz ve huzurun tınısı, Mis kokulu çiçekler ve ağaçlar arasında Uyuya kalmışken rüzgarların hırsı, Sanki dinmemişti güzel denizlerden gelen Irak yerlerin müzik mırıltısı. Kusursuz bu mucizevi güzellik Süsüydü tüm bu manzaranın Ben ise ırmak kıyısında sorkunlar altında Döküyordum içine masalların; Yüreğimin ikrar edemeyeceği aşkımı Bu aşk ki süsü olan bir kaç rüyanın. Puslu alaca karanlık aydınlığında Süzülüyordu yanımda sakinliğiyle; O sessiz ahsen, Tüm güzelliği ve elimliğiyle. Geliverdik ırak yerlere O, suskun ve alaycı kız ile. Beyhude yürüdüm yanında. Geçti önünden gözlerimin; Bir anda beni benden alan Acı anıları mazinin... Dokundu bana Ağustos yağmuru gibi Gazellere çarpan ani ve serin. Kır evinin alçak kapısı yanında, Dökülüverdi ağzımdan sade tek bir kelime; Daha önce dudaklarım arasında hiç buluşmamış. Ayrıldık kara ağacın gölgesinde, Yürüdüm uzaklara avare avare Gönlü buruk, sonsuzluğa, biçare. Sessiz, sedasızca aldım yol; Evime, vakit gece, ben yalnız Aniden saplandı içime bir elem; Gençliğimde hiç tanışmadığımız. Tuhaf bir hüsran ki bu misafir Gecenin ilk rüyasıyla uçup giden, habersiz. Artık divane ahenksiz melodiler Kara ağaçların mırıltısı, Ve gölgeler gibi belirgin Dokunuyor bana sorkunların iniltisi, Uğraşıyor benimle gecenin melteminde Çınarın neşesi. Her sabah ve her gecenin gölgesinde; Belirir gölgesi kederimin, Çekişirken hüzünlü hazan ay ışığı Uğultusuyla kıpraşan yaprakların. Ha gayret yürek unut o sanemi Ah gönül düş artık peşinden bu düşlerin. İngilizce dilinden çeviren: Abdullah TANYILDIZ

Bu metin şairin özgün dilinde (İngilizce) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.