Phoenix

Ben orda akşamına orospular dadanan... Camlarında pis sinekler gezinen ben orda... Eskimiş bir tutuşla şarabını içiyor Kadınlarda oluyor kadınsız bakışlarda Başıyla öne düşmüş yüreğiyle beraber Ya tanrıya inanır yada isyana... Kimseye vermiyorki acılarından artarsa kuytular çıkarıyor sevişmeler onlardan Bu nasıl bir bakışki dünyaya intiharla Ya da hep kar yağıyorda düşünmesi siyahtan Öyle ya kim sevişirdi acıları olmasa Kim bakardı uzağa köpekleri saymazsam... Orası bir ölümdür şarabımı büyüten Ölü yüzler gibi bir bütündür adamlar Vaftizi gün ışığıonda bir garip protestan Tanrısıyla sevişir herkez bilir sevişmeyi o kadar Kim ne derse desin ben bu günü yakıyorum Yeniden doğmak için çıkardığım yangından ... Phoenix:her ölümde yeniden canlanan efsanevi ateş kuşu