Bilinçaltı

Komayın beni bu ellerde-gayrı durmam Bu yol kavşağında susmuş gözler senin Beni kıskıvrak saran kollar senin kolların Tutamam ellerini- yanımdasın. Rüzgar gibi bakıyorsun - saçlarım uçuşuyor Ellerimi örtüyorum yüzüme - gözlerine bakamıyorum Sen bir çiçeksin yavaşça açarsın İncecik belin salınırsın- ilk çiçeksin baharda İşte uzat ellerini- ben gözlerimi yumuyorum Yeni yetme bir sürgün gibi kuruyorum olduğum yerde işte bu benim yüreğimdir- atmıyor İşte kar düşüyor gözlerime Hiçbir şey güçlü değil bu dünyada seni sevmek kadar Senin yüreğin kadar aydınlık değil Hiç bir şey ölümcül değil bu koku bu renk kadar Vücudun kadar alımlı değil hiçbiri çiçeklerin Neden bu güzelliği dudaklarının Gözlerinin bu koyu karanlığı Bir şey var yüreğimde kuş gibi uçarı Gözlerinin şavkı çiçeklerden Yağmur yağar telli pullu Biliyorum- ellerin gibisi yok.